woensdag 22 februari 2017

Allemaal theater! deel 2


Ik zal het maar bekennen. Ik ben niet naar het theater geweest. Ik ben niet blijven haken met mijn jurk aan mijn 7 cm hoge linkerhak. Ik ben dan ook niet opgevangen door mijn man en had het schaamrood niet op mijn wangen staan. Het hele verhaal is gewoon verzonnen. Ik heb geen selfie gemaakt en het photobomb verhaal vond ik wel leuk bedacht. Nee ik ben niet als een gek naar het podium gestormd omdat er iets gebeurde wat mij niet aanstond. Ik ben niet op dat podium geklommen om een betere versie van het verhaal op te voeren.

Ach misschien had het hele verhaal er niet omheen gehoeven om mijn punt duidelijk te maken, maar zoals ik heb begrepen doen verhaaltjes het nou eenmaal goed.

Ga jij wel eens naar theater? Wat doe jij als je dan iets ziet op het toneel waar je het niet mee eens bent? Wat doe jij als je dan ziet dat het op het toneel helemaal fout gaat? Wat doe je als je iets niet leuk vindt? Wat jij misschien mooier, geloofwaardiger, met meer gevoel misschien had over kunnen brengen? Wat doe je dan als jij denkt dat jij het wellicht beter had gedaan?





Ik maak het geregeld mee ( ik doe het zelf ook) in het echte leven dat mensen die eigenlijk gewoon in het publiek moeten blijven zitten als een gek het podium opspringen. Als een ander iets wil zeggen, vragen, vertellen vergeten ze dat ze publiek zijn en hoppa ze staan alweer op het podium. Laten de ander amper uitpraten, breken in het verhaal van iemand anders en luisteren niet meer. Voelen ze zich aangevallen? Denken ze iets moeten verdedigen? Denken ze dat ze een beter en mooier verhaal hebben te vertellen?

Soms is het goed als je de dingen die je 'overkomen' meer als publiek zou ontvangen. Als er iets gebeurt waarbij je eigenlijk direct als een gek op het podium wilt springen - omdat je er iets van vindt, omdat je er iets aan wilt veranderen -  laat zijn voor wat het is. Dan haal je even adem, las je een pauze in......Het speelt zich af op het podium en je kijkt er naar.  Jij bent niet de acteur op het toneel maar slechts aanschouwer van het geheel. Je hoeft niet te reageren. Je hoeft niks te veranderen. Jij bent het publiek. Niet het poppetje op het toneel. Je hoeft het enkel en alleen maar te aanschouwen.

En dan zomaar ineens gaan de roodfluweel gordijnen weer dicht. De voorstelling is voorbij.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten